ความกลัว

ความกลัว

ในความเป็นชีวิตเรา
มักมีความหวั่นกังวล และบางครั้ง “กลัว
เหมือนเรากลัวความมืดในยามกลางคืน
ไม่ว่าจะด้วยเรื่องอันใดก็ตาม
ใช่หรือไม่ที่ในยามกลางวันเรามักรู้สึกปลอดภัย

กว่ายามค่ำคืนหรือในความมืด
คงเป็นเพราะเราไม่อาจมองเห็นสภาพแวดล้อม
และความเคลื่อนไหวรอบตัวเราได้กระจ่างเท่า
และบางครั้งคิดไปว่าอาจมีปัจจัยที่อาจก่อเกิดอันตราย
หรือความหวั่นกลัวโดยที่ไม่อาจคาดเดาได้

หรือแท้ที่จริงเราอาจหวั่นกังวลต่อความมืดมิใช่หวาดกลัวต่อ “ค่ำคืน
เพราะในความเป็นจริง “ค่ำคืน
เป็นเพียงแค่ช่วงเวลาที่เคลื่อนผ่านของธรรมชาติ
เพื่อสร้างสมดุลให้สรรพสิ่งบนผืนโลก
ช่วงเวลากลางวันและยามค่ำคืน
จึงเป็นเรื่องที่เป็นไปตามธรรมดาของวัฎจักร
ที่สรรพชีวิตต้องเรียนรู้ที่จะ “ปรับสภาพ”  เพื่อการดำรงอยู่

คงเช่นเดียวกับในความเป็นชีวิตของคนเรา
ที่อาจมีทั้งช่วงเวลาที่มืดมนและสุขสดใส
ค่ำคืน”  ของชีวิตอาจไม่ใช่ “ความมืด
และถึงอย่างไรในความมืดก็ใช่ว่าเราไม่อาจเห็น
เพราะเมื่อเราปรับสายตาให้คุ้นชิน
เรายังอาจเห็นแม้ภาพจะไม่แจ่มชัดเท่าก็ตามที
เมื่อชีวิตต้องเผชิญกับช่วงเวลา “ค่ำคืน
ไม่ว่ามันสั้นหรือยาวนานเพียงไร
อย่าเพียงหวั่นกังวลหรือหวั่นเกรงโดยไม่คิดหาหนทางใด ๆ
หรือสิ้นหวังกับการ “มองเห็น” ทางออก

ช่วงเวลาค่ำคืนของโลกเราต้องใช้สายตาเพ่งกว่าปกติ
และเช่นเดียวกันในยามค่ำคืนของชีวิตเราต้องใช้ “สติ” ให้มากกว่าเดิม 
ปรับดวงตาของจิตใจ”  และตั้งสติให้ดี
เพื่อการดำรงอยู่และดำเนินต่อไป
อย่าให้ความหวั่นกลัวในชีวิตบั่นทอนกำลังใจในการมีชีวิตอยู่
ขอเพียงดวงใจของเราอย่า “มืดบอด” ต่อการหาหนทาง
อย่าสิ้นหวังกับความมืดมนที่อาจเพียงผ่านมาชั่วขณะหนึ่งหนึ่ง
ที่เป็นไปเพื่อจะให้ “ยามกลางวัน” เคลื่อนเข้ามาสู่ชีวิตเรา.. เมื่อถึงเวลา

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: